شمارهٔ ۵۵۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ورافکند۶ بیت

ز فیض نور معنی شام اهل دل سحر باشدچراغ خلوتم از خویش روشن چون گهر باشد

ز بس از خویشتن رفتند در بزم تو مشتاقانتکلم بر لب حیرت نصیبات خبر باشد

اگر داری عزای فوت وقت ای دل خوشا حالتنپنداری که اینجا نخل ماتم بی ثمر باشد

فنا شاه و گدا را همچو خم در یابد ای غافلبلند و پست عالم رمزی از زیر و زبر باشد

زمژگان دست خونریزی چو بر ترکش زند چشمتدلی نبود که نگدازد سراپا گر جگر باشد

نمی آید خبر از عالم رفتن ز خود جویاخبر دارد ز عالم هر که از خود بی‌خبر باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و هوای معنوی اهل دل پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که نور معنای واقعی در دل شام اهل دل می‌درخشد و خلواتش روشنایی می‌گیرد مانند جواهر. او از مشتاقانی صحبت می‌کند که به عشق معشوق از خود بی‌خود شده‌اند و در حیرت هستند. همچنین، شاعر به عزای از دست دادن زمان اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید فکر کنیم اینجا جایی بی‌ثمر است. او به فانی بودن انسان‌ها اشاره کرده و می‌گوید که در این دنیا مقام‌ها و افراد متفاوت هیچ کدام از سرشت اصلی خود در امان نیستند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که تنها کسانی از عالم معنوی آگاه هستند که از خود بی‌خبرند و به حقیقت وجودی خود پی برده‌اند.