شمارهٔ ۵۱۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انمباد۶ بیت

زاضطراب چو موج سراب آب نخورددلی که در غم زلف تو پیچ و تاب نخورد

شبی که مغز جگر را به روی کار نداشتز خونفشانی مژگان تر دل آب نخورد

دل است قابل فیضان درد از اعضاءبلی شکست بجز فرد انتخاب نخورد

چرا چو غنچه شمیم گل آید از دهنشبه جای باده اگر شوخ من گلاب نخورد

علو همت شمشیر یار را نازمکمر به خون دلم تا نبست آب نخورد

اسیر ساده دلیهای زاهدم جویاغم زمانه بخورد و شراب ناب نخورد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ابراز احساسات عمیق خود درباره عشق و دردهایی که از آن ناشی می‌شود، می‌پردازد. او به اضطراب و غم دل اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دلش به رغم تمام این مشکلات، آبی نمی‌خورد. شاعر شب‌هایی را یادآوری می‌کند که در آن‌ها احساساتش را نمی‌تواند به زبان بیاورد و اشاره می‌کند که دل کسی که عشق می‌ورزد، نمی‌تواند از درد و رنج دور باشد. او همچنین به زیبایی و معصومیت معشوق اشاره می‌کند و به سرنوشت نیکوهای بالای او نازیده و احساساتش را در قالب غم و خمیازه توصیف می‌کند. در پایان، او از سادگی خود در عشق می‌گوید و لذت‌هایی که از عشق واقعی می‌برد را با مشکلات زمانه مقایسه می‌کند.