شمارهٔ ۵۱۰
نسبتی باشد بتان هند را با پان هندحاصلی نبود بجز خون خوردن از سبزان هند
می کنند از بس زموی سر خودآرایی بجاستگر به درد آید سر معشوقی مردان هند
در سواد هند دست از لذت دنیا بشویجز جگر خواری نباشد نعمتی بر خوان هند
از فریب وعدهٔ هندی نژادان غافلیضعف در پیمان این قوم است چون پیمان هند
کشت امیدش در این کشور نیابد خرمیتا نریزد آبرو از مرد چون باران هند
هر کرا باشد گزافش بیش، بهتر می خرندهست آری خودفروشی باب در دکان هند
کی غریب کشور هندیم ما جویا که هستمجلس نواب ابراهیم خان ایران هند