شمارهٔ ۵۰۸
زبزم غیر در ظاهر چه شد گر یار برگرددچو مژگانش ز خود یارب دلش زاغیار برگردد
در آوازم اثر کرده است از بس ضعف تن بی اوصدای ناله ام حاشا که از کهسار برگردد
شوی با لطفش ار با خاک یکسان صاحب اقبالیبود برگشته بختی آنکه از کس، یار برگردد
شمیم صد چمن زیبد غبار راه جولانشبه چشمم چون نگه زان گلشن رخسار برگردد