شمارهٔ ۴۱۹

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیه: اهندارد۵ بیت

با رقیبان مکن الفت به محبت سوگندمنگر جانب اغیار به الفت سوگند

مستم و جور و جفا با دل ازین بیش مکنبه ترحم به مدارا به مروت سوگند

ایکه چون ابر بود شهره به تر دامانینیست شایستهٔ بزم تو به عصمت سوگند

بره بادیهٔ عشق تو در گام نخستاز دل و دین بگذشتیم به همت سوگند

همره قافلهٔ غم شب هجران جویارفت در یاد تو از خویش به عزت سوگند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به طور مستقیم از رقیب‌ها و دشمنان خود می‌گوید و تأکید می‌کند که نباید به محبت و دوستی با آن‌ها توجهی کرد. او از تحمل ظلم و کدورت در عشق می‌گوید و بر اهمیت ترحم و مروت تأکید می‌کند. شاعر با اشاره به کسی که به خوبی معروف است، بیان می‌کند که چنین فردی شایسته حضور در مجالس مقدس نیست. در نهایت، او از عبور از دل و دین خود در راه عشق و یاد محبوب صحبت می‌کند و اشاره می‌کند که در مسیر عشق، حتی به خاطر یاد محبوب، از خود و عزت خویش نیز گذشته است.