شمارهٔ ۴۱۳

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: یشمیپیچد۵ بیت

بس که از حیرت به جا در اول رفتار ماندمی توان رنگ از رخم چون گرد از دامن فشاند

ساقی امشب کوتهی در دادن پیمانه کردورنه از خود رفتنم آخر به جایی می رساند

بسکه لعل آبدار او لطیف آید به چشممی توان از پرده های دیده این می را چکاند

با نسیم امروز اعجاز دم روح اللهیستاز مزار ما کف خاکی به دامانش رساند

آنکه شد جویا سبکبار علایق چون مسیحتوسن اقبال را در ساحت گردون جهاند

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به حس حیرت و شگفتی خود از رفتار و زیبایی عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که این عشق به قدری لطیف و جذاب است که می‌تواند رنگ صورتش را به راحتی تحت تأثیر قرار دهد. در این شب، ساقی در ارائه شراب کوتاهی می‌کند، ولی او از رفتن خود می‌ترسد و می‌داند که این احساس به جایی ختم خواهد شد. لعل (شراب) به قدری زیبا و دلربا است که می‌توان آن را از چشمان خود بیرون کرد. نسیم و روح الهی در این لحظه قدرت شگفت‌انگیزی دارند و از تربت او، خاکی به دامانش می‌رسد. شخصی که به دنبال آزادی از وابستگی‌هاست، مانند مسیح، به موفقیت و کامیابی می‌رسد.