شمارهٔ ۳۷۳

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اناست۷ بیت

دوش آمد و به روز سیاهم نشاند و رفتبا من نبود جز دلی آنهم ستاند و رفت

بگذشت نوبهار و فزون شد جنون مراگل تخم خار خار تو در دل فشاند و رفت

شب را چسان به صبح رسانم کجا رومهر چند گفتمش مرو امشب نماند و رفت

از شرم ریزش مژگانم شب فراقابر سیه تر آمد و دامن تکاند و رفت

پا بر زمین ممال که بر بود گوی فیضزین عرصه هر که توسن همت جهاند و رفت

صبر آمد و زگریه فرو خوردم فشاندچندان سرشک کاتش دل را نشاند و رفت

جویا ببین که صاف نگه را به دیدنیاز پرده های چشم و دل ما چکاند و رفت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی لحظات سخت فراق و اندوه شاعر است. شاعر از آمدن معشوق و رفتن او صحبت می‌کند و احساس تنهایی و ناامیدی خود را بیان می‌کند. او به مرور زمان و تغییرات حال خود اشاره می‌کند، به‌خصوص اینکه جنون او در گذر زمان بیشتر شده و با رفتن محبوب، غم و دل‌تنگی‌اش افزایش یافته است. شاعر از شب‌های تار و دشواری‌هایی که برای فراموش کردن فراق می‌گزرد، می‌گوید و نشان می‌دهد که احساساتش چقدر عمیق و دردناک است. در نهایت، چشم‌انتظاری و امید به دیدن دوباره معشوق نیز در این اشعار نمایان است.