شمارهٔ ۳۳۶
از موج چین، جبین هر آن کس که ساده استدایم در بهشت به رویش گشاده است
هان بی خبر سفینهٔ عمر تو از نفسدر جذر و مد بحر خطر اوفتاده است
کامل نشد هنوز بهار جمال تویعنی گل تو غنچه و سروت پیاده است
سر بر کنار دامن منزل نهاده استچون نقش پای هر که ز پا اوفتاده است
بر خود ز سوی خلق ره فیض را مبندجویا در بهشت جبین گشاده است