گنج

شمارهٔ ۲۷۲

درویشیم به حشمت دارا برابر استفقرم به پادشاهی دنیا برابر ا ست
آنجا که عشق شور به بحر دل افکندیک قطرهٔ سرشک به دریا برابر است
وحشت مرا به عالم دیگر فکنده استگمنامی ام به شهرت عنقا برابر است
دون همتی که سرکشی اش می خلد به دلدر پیش ما به خار کف پا برابر است
ما خلق خوش به شاهی عالم نمی دهیماین گوشهٔ بهشت به دنیا برابر است
جویا به آرزو نرسد در جهان کسیعمرش اگر به طول تمنا برابر است