شمارهٔ ۲۲۳

قافیه: رگشتهاست۵ بیت

لب چو مینا بگشود انجمنی خندان ساختبزم را نام خدا از سخنی خندان ساخت

چرخ کس را ندهد خرمی از پهلوی خویشصد دل غنچه شکست و چمنی خندان ساخت

دل ابنای زمان را خبر از شادی نیستهمچو گل هر که بدیدم دهنی خندان ساخت

گشت از گریه فرح بخش چمن ابر بهارباغ را از مژه بر هم زدنی خندان ساخت

لاف اعجاز رسد پیر مغان را جویادل آزردهٔ مانند منی خندان ساخت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره شادی و خنده‌ای است که از دل‌ها و طبیعت ناشی می‌شود. شاعر به زیبایی و شگفتی‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که لب‌های زیبا چقدر می‌توانند فضای خوشی را بسازند. هرچند در دل بسیاری از مردم غمی وجود دارد، اما همچنان می‌توانند لبخند بزنند. شاعر همچنین به تأثیر باران در بهار و شادابی چمن اشاره می‌کند و از پیر مغان می‌خواهد تا از اعجاز خویش بگوید و نشان دهد که حتی دل‌های آزرده هم می‌توانند به خنده و شادی بیفتند. در کل، شعر پیامی از امید و شادی در برابر غم‌های زندگی دارد.