شمارهٔ ۲۰۸

قافیه: ریدرکارنیست۷ بیت

دل که بزم عشقبازی را بسامان چیده استشمع ها در هر طرف از داغ حرمان چیده است

می تواند باعث احیای عالم شد دلتگر گل فیض سحر چون مهر تابان چیده است

غنچه هم عرض بساط دردمندی می دهدته به ته لخت دل خونین به دکان چیده است

خار در پیراهنش دست مکافات افکندگر گل شمعی حریفی زین شبستان چیده است

شادی بی اختیاری در گره دارد دلشزین چمن هر کس به رنگ غنچه دامان چیده است

سرخ رو شد عاشق از پهلوی خوناب جگرمجلس رنگینی از مال یتیمان چیده است

پیش اهل درد خون بیگناهی ریخته استغافلی جویا گلی گر زین گلستان چیده است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی از عشق و دردهای آن می‌پردازد. شاعر دل را به منزله‌ای از عشقبازی می‌بیند که در آن شمع‌ها به خاطر غم جدایی روشن هستند. او می‌گوید که دل می‌تواند جهانی را احیا کند اگر خوشی و نعمت به آن راه یابد. با اشاره به غم و درد، شاعر بیان می‌کند که دل پر از خون است و غنچه‌ها نمادی از درد و رنج هستند. همچنین، به اثرات عشق و رنج بر روی عاشق و وضعیت یتیمان اشاره می‌شود. در نهایت، شاعر با بی‌خبری از گلی که در این باغ چیده شده، نشان می‌دهد که گاهی انسان‌ها از درد و رنج اطراف خود غافلند و تنها به زیبایی‌ها توجه می‌کنند.