شمارهٔ ۲۰۳

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: انیاست۵ بیت

دل و ستم ز کار افتاد از پرکاری چشمتتنم لاغر چو مژگان است از بیماری چشمت

شدم آباد ویرانی چو منظور تو گردیدمخرابی را عمارت می کند معماری چشمت

دل خون گشته ام را می کشد بر خار مژگانشنباشد بیش ازین با عاشقان دلداری چشمت

حذر اولی ز بدمستی که خنجر در کفش باشداز آن ترسم که مژگانت نماید یاری چشمت

زبان فهم نگه شاید به این معنی رسد جویانهان با دل ز مژگان است خنجر کاری چشمت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف تأثیر عمیق و دردناک چشم و مژگان محبوب پرداخته است. شاعر از احساساتش، که ترکیبی از عشق و درد است، سخن می‌گوید و به چگونگی ویرانی و آزار ناشی از زیبایی چشم معشوق اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که قلبش به خاطر عشقش به معشوق آسیب دیده و از مژگان او، که به مثابه خنجری بر دل او عمل می‌کند، رنج می‌برد. در نهایت، شاعر از نگرانی‌اش نسبت به تأثیرات منفی این عشق و زیبایی هشدار می‌دهد و به عمق غم و شوقی که در دل دارد، اشاره می‌کند.