شمارهٔ ۲۰۲
بسکه رنگین جلوه از لخت دل شیدای ماستآه ما طاووس هند تیره بختیهای ماست
بر فراز عرش جوش بی نیازی می زنیمآسمان درد ته مینای استغنای ماست
اول دیوانگی فکر شهنشاهی بودسایهٔ بال هما سرمایهٔ سودای ماست
عالم تجرید را آزادی ما رونق استزینت پیراهن عریان تنی بالای ماست
گر رسی جویا به کنه خویشتن، عارف شویباعث ایجاد عالم گوهر یکتای ماست