شمارهٔ ۲۰۱

قافیه: ایماست۶ بیت

همتم تا دست پر زور هوس پیچیده استدر دل تنگم حباب آسا نفس پیچیده است

می چکد خون نیاز عاشق از بال و پرتای کبوتر نامه را دست چه کس پیچیده است

از زمین تا آسمان آوازهٔ بیداد اوستناله ام در تنگنای این قفس پیچیده است

تا دل صد چاک ر ا دردت به شور آورده استدر فضای سینه آواز جرس پیچیده است

شب، شراری در دل از گرمی خوی او فتادبر سراپا آتشم مانند خس پیچیده است

بادهٔ غفلت ز هوشش برد تا صبح نشوربر تو بیجا اینقدر جویا عسس پیچیده است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات و هوس‌های درونی خود سخن می‌گوید که همچون حبابی در دلش شناور است. او به عشق و نیازهایش اشاره می‌کند و می‌گوید که خون عشقش از بال و پرت می‌چکد. در این حال، آوازه بیداد و ناله او در قفس وجودش پیچیده شده است. شاعر از درد و رنجی صحبت می‌کند که دلش را به شور آورده و احساس می‌کند که آتش عشق او را فراگرفته است. او همچنین به غفلت و بی‌خبر بودن دیگران از حالش اشاره می‌کند و می‌گوید که آن‌ها در جستجوی او هستند، اما او به شدت درگیر احساساتش است.