شمارهٔ ۱۴۴
مجلس گل گشته رنگین از نوای عندلیبمیفزاید جوش گلشن را صدای عندلیب
برگ گل لخت دل و آب و هوا اشکست و آهبیتکلف تحفهها دارم برای عندلیب
ما و او را عشق در یک آشیان پرورده استهیچ کس چون من نباشد آشنای عندلیب
نالهٔ من بر سر کوی تو رنگینتر بوددر چمن فریادها دارد نوای عندلیب
گر فشاند دامن حسنش غباری بر چمنبشکند رنگ از رخ معشوق های عندلیب
پُر مکدر گشتهای، جویا به گلشن رو دمی!زنگ از دل میزداید نالههای عندلیب