شمارهٔ ۱۰۷۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ندهباشی۵ بیت

عقدهٔ دل واکند زلف گرهگیر کسیبسته ام خود را به پیچ و تاب زنجیر کسی

می گشاید بر تنم هر زخم آغوش نشاطبسکه جا کرده است در دل شوق شمشیر کسی

در محبت بسکه یکرنگم ز عکس چهره امصفحهٔ آیینه گردد لوح تصویر کسی

گفتگوی اهل غفلت لایق واگویه نیستخواب مخمل کی بود شایان تعبیر کسی

می تپد جویا دلم در سینه از جوش حسدتا کجا در خاک و خون غلتیده نخجیر کسی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و پیچیده شاعر نسبت به معشوق و موضوعاتی چون عشق، حسرت، درد و غم می‌پردازد. شاعر از زنجیری که او را به حبسی عاطفی دچار کرده و زخم‌های ناشی از عشق سخن می‌گوید. او به یکرنگی در محبت اشاره می‌کند و چهره معشوق را به آیینه‌ای تشبیه می‌کند که نشان‌دهنده تصویر اوست. همچنین، شاعر به گفتگوهای بی‌محتوا و غفلت اشاره نموده و از دل تپنده و حس حسد خود نسبت به معشوق و وضعیت دردناک او در زندگی سخن می‌گوید. به طور کلی، شعر پر است از نمادها و تصویرسازی‌های عاطفی که عمق احساسات را به تصویر می‌کشد.