شمارهٔ ۱۰۷۳
از رعونت تا به کی سرو پا در گل شویغنچه شو یک چند تا خلوت نشین دل شوی
با هواها برنمی آیی به نیروی جنونوای بر روزی که دور از حاضران عاقل شوی
می گشاید شش جهت بر سروت آغوش امیداینچنین کز جوش مستی هر طرف مایل شوی
اینقدرها هم گرفتار تن خاکی مباشجان من ترسم خدا ناکرده خر در گل شوی
عین آگاهی است جویا چشم پوشیدن ز خویشنیستی غافل اگر از خویشتن غافل شوی