شمارهٔ ۱۰۶۱

قافیه: ورنیستی۴ بیت

زاهد از خشکی است کز مینا کند پهلو تهیساحل لب تشنه از دریا کند پهلو تهی

از نسیم حرف سرد این نصیحت پیشگانشمع بزم ما مباد از ما کند پهلو تهی

شهرتش چون قاف بر اطراف عالم می دودهمچو عنقا آنکه از دنیا کند پهلو تهی

در هراسند اهل دل از صحبت دیوانگانبحر از سیلاب از آن جویا کند پهلو تهی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی موضوعاتی چون زهد و گوشه‌گیری، تأثیرات منفی نصیحت‌های خشک و بی‌احساس، و ترس اهل دل از ارتباط با دیوانگان می‌پردازد. شاعر با مقایسه‌های تصویری، به این نکته اشاره می‌کند که زاهدان و افرادی که از دنیای مادی کناره‌گیری می‌کنند، همچون درختی خشک می‌شوند و از حیات و لذت‌های زندگی دور می‌مانند. همچنین، اشاره‌هایی به تأثیرات نادرست صحبت‌های سرد و بی‌روح و هراس دل‌باختگان از زندگی بدون عشق و احساسات دارد. در کل، این شعر بیانگر ناکامی‌ها و خطرات ناشی از دوری از زندگی و ارتباطات انسانی است.