شمارهٔ ۱۰۴۶
تو جنگجو چقدر جور آشنا که نه ایتو بیوفا چقدر مایل جفا که نه ای
چو ماهیی که طلبکار آب در دریاستکجا رود به سراغت کسی کجا که نه ای
ترا ز حال دل خود چسان کنم آگاهتو آشنا به نگه های آشنا که نه ای
کنایه فهم و سخن ساز و عاشق آزاریکجا رود کسی از دست تو کجا که نه ای
کرا شفیع خود آرم ز آشنایانتبه هیچ کس تو جفا جوی آشنا که نه ای
مناز اینقدر ای آسمان به رفعت خویشغبار رهگذر شاه اولیا که نه ای
امید مهر و وفا نیست از تو جویا راتو شوخ محرم رسم و ره وفا که نه ای