شمارهٔ ۱۰۲۱

قافیه: ادهای۷ بیت

زفیض فکر شب ها چون به دور شمع، پروانهبه گرد خاطرم گردند معنی های بیگانه

بتابد نور حسن ازدیده بر دلهای دیوانهچو بر ویرانه ها عکس چراغ از روزن خانه

چه خونها می خورم تا برخورم بر شعر رنگینیدلم را غنچه دارد فکر معنی های بیگانه

خبردار دل خود باش گر خال رخش دیدیکه دام دلفریبی در جهان گسترده این دانه

کلیدی را که با قفل دلم افتد سروکارشفرو ریزد هلال آساش می ترسم که دندانه

به دستی تیغ و دستی تشت غلتم بر سر راهشبه این افسون نگاهی واکشم زان چشم رندانه

شب غم در خیال شمع رویش مردم چشممز مژگان می‌زند بال تپش جویا چو پروانه

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر با زبانی زیبا به احساسات عاشقانه و درد و شوق پرداخته است. شاعر به شب‌های پر از فکر و خیال اشاره می‌کند و به زیبایی و جذابیت معشوق خود می‌پردازد. او تصویر پروانه‌ای را به کار می‌برد که دور شمع می‌چرخد، نمادی از عشق و جذابیت است. شاعر همچنین به چالش‌ها و دردهایی که در مسیر عشق می‌کشد، اشاره می‌کند و نگران عاقبت عشقش است. در نهایت، این شعر تصویری از احساس شگفت‌انگیز و پیچیده‌ای از عشق، آرزو و نگرانی را به تصویر می‌کشد.