شمارهٔ ۱۰۱۶

قافیه: اهیده۶ بیت

در گلویم بی‌تو هردم آب می‌گردد گرهآرزوها در دل بی‌تاب می‌گردد گره

گر خیال چین ابرویش کنم در سینه‌امچون انار ز درد دل خوناب می‌گردد گره

باده را نازم که از فیض طلوع نشئه‌اشبر جبین او در نایاب می‌گردد گره

رتبهٔ بالانشینی‌های ابرویش نداشتقطره‌سان زان روی از شرم آب می‌گردد گره

گر به کام غم‌پرستان افتد از طوفان دردچون دل عاشق ز غم بی‌تاب می‌گردد گره

بی‌تکلف سینه‌اش جویا چو دُرج گوهر استدر گلوی هرکه بی‌او آب می‌گردد گره

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی درد و غم ناشی از فراق معشوق است. شاعر در توصیف بی‌تابی دل و آرزوهایش می‌گوید که در نبود محبوب، گلو و دلش پر از رنج و اشک می‌شود. او به زیبایی معشوق و تأثیر آن بر احساساتش اشاره می‌کند، و اینکه اگر به او فکر کند، دلش همچون اناری پر از درد می‌شود. باده را نیز به خاطر تاثیری که از معشوق دارد ستایش می‌کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که غم و حساسیت دل عاشق در کنار غم پرستان، او را دچار التهاب و بی‌تابی می‌کند، و بی‌محبوبی باعث می‌شود که هر کس در گلویش حس عدم آرامش داشته باشد.