شمارهٔ ۶۰

۷ بیت

آیا بود که کاری زاین گفت و گو برآیدروزی مراد جانم زین جست و جو برآید

باشد که این بیابان آید شبی به پایانبختم مدد نماید واین آرزو برآید

هر دم به اشک خونین رخساره را بشویمباشد که هم‌صفایی زاین شست و شو برآید

گویند سربریده با کس سخن نگویدچون است او که هر دم فریاد از او برآید

روزی که عقل و عشقم بر هم زنند لشکردر ملک اندرونم صد گفت و گو برآید

اندر بهشت اعلی کس ننگرد به طوبیگر چون قد تو سروی بر طرف جو برآید

‌آن کس که در طریقت هم‌چون (جنید) باشدشاید که در جهانش نام نکو برآید