گنج

شمارهٔ ۴۱

۷ بیت
بوی جان‌بخش تو از باد صبا می‌شنومنکهت زلف تو از مشک خطا می‌شنوم
مرغ دل می‌تپد اندر قفس سینه به شوقکه ز هدهد خبر باد صبا می‌شنوم
مجلس عیش بسازم که گل خندان رامژده آمدن باد صبا می‌شنوم
محتسب را نرسد منع من از نغمه چنگکه من از سینه او ذکر خدا می‌شنوم
حرف عشق از ورق ساده دف می‌خوانمسر معنی زنی بی‌سر و پا می‌شنوم
همه شب منتظر نغمه باد سحرمکز نسیم خوش او بوی شما می‌شنوم
بر سر خاک (جنید) ار گذری آری گوییاین چه خاکی‌ست کز او بوی وفا می‌شنوم