شمارهٔ ۳۸۹
دارند جمع ما را خوبان مو پریشانخوش باد وقت ایشان چون وقت ما از ایشان
جمعیت دل آید از زلفشان به معنیگرچه ز روی صورت باشد بسی پریشان
نی دل دریغ دارم زیشان نه جان شیریندل می دهم بدیشان جان می کنم فدیشان
بر دشمنان چو مرهم با دوستان چو نیشندنیشیست سخت ازین غم بر ریش سینه زیشان
ما را ز عشق ایشان دانی که چیست حاصلآزادگی ز یاران بیگانگی ز خویشان
باشد ز گریه شب هر صبح خانه مااز پیش آستان خون بگرفته تا به پیشان
دانی کدام قومند اهل وصول جامیدر عشق سخت کوشان در زهد سست کیشان