شمارهٔ ۳۵۶
خوشا وقتی که از خود رسته باشیمبه وقت بیخودان پیوسته باشیم
ازان دامی که جز مردان نجستندبه همتهای ایشان جسته باشیم
کشیده رخت خود از کوی هستیبه کنج نیستی بنشسته باشیم
خلیل آسا به نیروی قناعتبتان حرص را بشکسته باشیم
به بند عشق محکم کرده پیوندهمه پیوندها بگسسته باشیم
چو برناید امیدی از در خلقدر امید برخود بسته باشیم
به سرناید به سرعت جامی این راهبیا تا بعد ازین آهسته باشیم