شمارهٔ ۳۹
این کلبه نشیمن نیاز استخلوتگه محرمان راز است
چون خانه چشم اهل بینشبر روی خسان درش فراز است
هر نقش عجب در او که بینیآیینه صنع نقش ساز است
خوش آن که ز هر کتاب در ویبر شاهد علم دیده باز است
آن شاهد خوش که بر رخ اواز خط ورق نقاب ناز است
شاهد اینست در حقیقتباقی همه صورت مجاز است
کوتاه کن این حدیث جامیکافسانه شاهدان دراز است