شمارهٔ ۹
لب لعل تو کام اهل وفالعلیل الفراق فیه شفا
دردنوشان جام درد تواندصف نشینان بارگاه صفا
کی به روی تو خوش توانم زیستهمچو موی تو فتنه ای ز قفا
یاری از کس نخواهم اندر عشقحسبی الله وحده وکفی
به جفا داغ دیگران مپسندچند می سوزیم به داغ جفا
گر چو یوسف زما شوی غایبهمچو یعقوب ما و یا اسفا
جرم جامی هوای خوبان ستغفرالله ذنبه و عفی