شمارهٔ ۷۹۳
تو جان پاکی سر به سر نی آب و خاک ای نازنینوالله ز جان هم پاک تر روحی فداک ای نازنین
پاکان ندیده روی تو دادند جان بر بوی تواینک به گرد کوی تو صد جان پاک ای نازنین
رفتی به گلگشت چمن گل دید لطف آن بدناز شوق آن بر خویشتن زد جامه چاک ای نازنین
گر شد چو لاله پیکرم غرقه به خون غم کی خورماین بس که بر دل می برم داغت به خاک ای نازنین
دارم ز غم بیماریی بیمار غم را یارییگر تو کنی غم خواریی از غم چه باک ای نازنین
با آنکه شد دردم قوی خواهم فغانم نشنویترسم که بهر من شوی اندیشه ناک ای نازنین
جامی که دارد با تو خو هرگز نتابد از تو روگر خود نهی بر فرق او تیغ هلاک ای نازنین