بخش ۴۵ - مناجات در توجه به مقام صبر بعد از تحقق به مقام فقر
ای به سویت همه را روی نیازچشم لطف تو به روی همه باز
عاشقان کشته سودای تواندداغ بر دل به تمنای تواند
درد دم بر دم تو همدمشانداغ بی مرهم تو مرهمشان
رسته از خود ز پرستندگیتخواجگی یافته از بندگیت
خرقه فقر و فنا پوشیدهدر ره صدق و صفا کوشیده
گردن افراخته از طوق سگیکرده در راه وفا تیز تگی
بنده جامی که سگ ایشان استهمچو ایشان ز وفاکیشان است
در کمند تو فتاده ست به بندخالی از داغ سگانش مپسند
بست از خوان غنا دیده خویشاستخوانی نهش از فقر به پیش
صبر بر فقر و فناش آیین کنتلخی صبر بر او شیرین کن