بخش ۱۵ - مناجات در بیان قصور زبان سخن از شرح کمال الهی و شکر نوال نامتناهی و طلب سنجیدگی وی تا به میزان موزونی یابد و در کفه قبول افزودنی
ای زبان خرد از کنه تو بندپایه قدر سخن از تو بلند
به خرد شرح کمالت نتوانبه سخن شکر نوالت نتوان
سخن از باغ جمالت وردیستواندرین مرحله بادآوردیست
از گلی رونق باغی که شناخت؟وز تفی نور چراغی که شناخت؟
به کزین زمزمه خاموش شویمپای تا سر چو صدف گوش شویم
طبع جامی که ثناگستر توستکمترین مرغ وفا پرور توست
هر طرف گرچه هوایی داردپای دل بسته به جایی دارد
عار دارد ز حدیث همه کسبر زبان ذکر تو می خواهد و بس
رخت ازان دایره بیرون آرشنطق ازین قافیه موزون دارش
به لبش خطبه افزونی دهبر زرش سکه موزونی نه