بخش ۶۷ - مناجات شیخ ابوعلی دقاق قدس سره بر بالای منبر
کشته عشق بوعلی دقاقآن در آیین عشقبازی طاق
روزی این درد از دلش زد سربه مناجات گفت در منبر
کای خداوند آسمان و زمیننه مکان از تو خالی و نه مکین
جلوه گر در بلند و پست توییقصه کوتاه هر چه هست تویی
از تو با خلق لافها زده امدر چندین گزافها زده ام
روز محشر که سازیم زندهمکن از روی خلق شرمنده
گر ندانی سزای خویشتنمکسوت صوفیان مکن ز تنم
که اگر مؤمنم و گر گبرمنیست از زی صوفیان صبرم
در کفم رکوه و عصایی نهدر بوادی دوزخم سر ده
تا به هر وادیی که روی آرمنوحه جانگداز بردارم
بر خود از درهای گوناگونریزم از دیده آب و از دل خون
چون نباشد به قربتم فرمانپرورم جان به نوحه حرمان