شمارهٔ ۹۲
این مرا در جهان نه بس باشدکه بدرد تو دسترس باشد
آرزوی من از جهان غم تستهیچ کس را چنین هوس باشد؟
پیش تو چون سخن ز من گویندگوئی از خشم کوچه کس باشد
بوسه زان خواهم از لبت که شکرگه گهی طعمه مگس باشد
تو بتیغم زنی و دل گویدکز توأم این فتوح بس باشد