شمارهٔ ۸۰

قافیه: ادکند۷ بیت

جز غم او مرا که شاد کندجز فراقش مرا که یاد کند

فرد ماندیم از وی و هجر همیزخم بر مهره گشاد کند

نرگس مست او ببو العجبیجادوانرا باوستاد کند

غارت دل بزلف فرمایدغمزه را پس امیر داد کند

یارب آن سنگدل مرا هرگزجز بدشنام هیچ یاد کند؟

تکیه بر وعده های او کردمکه شبانگاه و بامداد کند

جز من و زلف او کسی بجهانتکیه هرگز بر آب و باد کند؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره غم و فراق معشوق است. شاعر از درد جدایی رنج می‌برد و به یاد معشوقش همیشه مشغول است. او به زیبایی‌های دلبندش اشاره کرده و می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند او را شاد کند یا یادش را فراموش کند. این غم و نرگس مست معشوقش آنچنان اثرگذار است که تمام تلاش‌هایش برای آرامش و خوشی بی‌نتیجه مانده است. شاعر به سنگدلی معشوق و وعده‌هایش اشاره می‌کند که همیشه در خواب و بیداری فکرش را مشغول کرده‌اند. در نهایت، او می‌گوید که جز خود او، هیچ چیز دیگری نمی‌تواند روی او تاثیر بگذارد.