شمارهٔ ۷۲
خه بنام ایزد آنعارض نیکو نگریدچشم بد دور ازو آن گل خود رو نگرید
سرو خواهید خرامان گل خندان بسرش؟آنکه از دور همی آید از انسو نگرید
ناوک غالیه دیدید و کمند مشگینغمزه کافر او وان خم ابرو نگرید
هست او را دهنی تنگ چو چشم سوزناندر او تعبیه دو رشته لولو نگرید
لعل شکر شکن و زلف زره ور بینیدلاله دل سیه و نرگس جادو نگرید
خواب خرگوش دهد نرگس رو به بازشاینهمه شعبده زان چشم چو آهو نگرید
گفتم او را چه شود گر دل من باز دهیگفت نه تو نه دلت درد سر او نگرید