شمارهٔ ۸۹

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: انمازکهباشد۶ بیت

در شهر فتنه ای شد می دانم از که باشدتُرکی ست فتنه افکن پنهانم از که باشد

هر روز اندرین شهر خلقی ز دل برآیندگر دیگری نداند من دانم از که باشد

هر دم گذشت از حد، معلوم نیست تا خودسامانم از که خیزد، درمانم از که باشد

درمان دردمندان در هجر چون تو باشیگر من به درد هجران، درمانم از که باشد

هرگز بر محبّان یکدم نمی نشینیگر آتش محبّت بنشانم از که باشد

چون کرد طرّه تو صبر جلال غارتمن بعد اگر صبوری نتوانم از که باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به فتنه‌ای در شهر اشاره می‌کند و می‌گوید که می‌داند این فتنه ناشی از چه کسی است. او از رونق عشق و احوال دلخویش می‌گوید و حسرتی که از جدایی محبوب دارد. شاعر احساس می‌کند که هیچ‌کس جز او از درد دلش آگاه نیست و هر روز با مشکلات جدیدی روبرو می‌شود. او می‌دانند که درمان دردش تنها در نزد محبوبش است و بدون آن، هیچ امیدی نیست. همچنین به صبر و تحمل در برابر غم جدایی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر عشق بسوزد، صبوری‌اش نیز از بین خواهد رفت.