شمارهٔ ۱۲

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)قافیه: ابت۷ بیت

حدیث عشق میسّر کجا شود به کتابتکه نام عشق بسوزد سر قلم ز مهابت

زهی سعادت آن کس که پای بند کسی شدبریده از همه پیوند و خویش و اهل و قرابت

به شب رسید دگر بار روزم از غم هجرانبسان تیغ شود موی بر تنم ز صلابت

برآر کامم از آن لعل بی کرشمه و ابروکه خود سؤال گدا را چه حاجت است کتابت

دهد فروغ جمال جهان فروز تو هر روزجهان فروزی خود را به آفتاب نیابت

میان عاشق و معشوق شهوتی ست نظر راکز آب دیده خونین کنند غسل جنابت

جلال اگرچه همیشه دعای وصل تو خواندولی چه سود که مقرون نمی شود به اجابت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و پیچیده عشق اشاره دارد. شاعر از دشواری‌های عشق و جدایی می‌گوید و اینکه چگونه این احساسات می‌توانند انسان را تحت فشار قرار دهند. او بیان می‌کند که عشق فراتر از کلمات و نوشته‌هاست و فقط کسانی که به این احساس عمیق پایبند هستند، می‌توانند حقیقت آن را درک کنند. شاعر با اشاره به غم جدایی و زیبایی معشوق، حسرت و درد درونی خود را به تصویر می‌کشد و به این واقعیت اشاره می‌کند که دعاها و آرزوها همیشه به خواسته‌ها پاسخ نمی‌دهند. در کل، شعر تصویری از عشق، شهوت، و غم جدایی را ترسیم می‌کند.