شمارهٔ ۹۶۲
دلبرا آرزوی دیدن رویت دارمروز و شب فکر هوای سر کویت دارم
گرچه از شوق کنارت به خیال تو مدامدل به مهرت گرو و دیده به سویت دارم
تا به کی کار من خسته پریشان داریرحم کن رحم که دل در خم مویت دارم
بوی زلفت به من آورد نسیم سحریزان فرح جان و جهان زنده به بویت دارم
گرچه از خوی تو جز غصّه ندارم حاصلهر چه دارم من بیچاره ز خویت دارم
تا به چوگان نزنی بر سر میدان جهانسر به دست از هوس بودن گویت دارم
گر قدم رنجه کنی روزی و تشریف دهیدر جهان چون دل و چون دیده به کویت دارم