شمارهٔ ۹۳۸
نگار ماهروی سرو قدمچرا گشتی چنین فارغ ز دردم
چو دل بردی ز دست ما به دستانچرا غافل شدی از آه سردم
اگر درد دلم باور ندارینظر کن بر رخ چون کاه زردم
خبر داری ز حال زارم ای جانکه رفت از درد هجران خواب و خَوردم
نبودم در فراقت ای نگارینبجز جانی که در پای تو کردم