شمارهٔ ۸۶۸

قافیه: اک۷ بیت

ندارم در غم عشقت ز کس باکبلی هستم ز هجران تو غمناک

اگر یاری دگر داری به جایمندارم جز تو من دلدار حاشاک

تو سرو جان مایی در گلستانکند روزی گذر هم سرو بر خاک

منم خاشاک راه ای بحر معنینباشد بحر هم خالی ز خاشاک

صدف دارم درون سینه معموربه ذکر و مدح تو ای گوهر پاک

مرا جان بر لب آمد میل ما کنندارد سود بعد از مرگ تریاک

بپرهیز ای خداوند جهانشبه لطف خویشتن از چشم ناپاک

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم عشق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که از هجران محبوبش بسیار ناراحت است. او اعتراف می‌کند که هیچ کس دیگری به جز معشوقش در زندگی‌اش وجود ندارد. شاعر محبوبش را به سرو تشبیه کرده و از زیبایی و اهمیت او در زندگی‌اش می‌گوید. همچنین، او احساس می‌کند که روحش به لب آمده و از خداوند می‌خواهد که او را از چشم‌های ناپاک دور نگه دارد. در نهایت، شاعر به مدح محبوبش می‌پردازد و عشق او را همچون گوهری گرانبها ارزیابی می‌کند.