شمارهٔ ۸۰۱
نمیباید مرا منّت ز هر کسکه روزی ده تویی در عالم و بس
کسی خود نیست در عالم چو دیدممگر لطفت رسد فریاد هر کس
ز ناکس راه کس پیدا نباشدجدا کن راه هر کس را ز ناکس
چو ما را در جهان غیر از تو کس نیستبه فضل خویشتن فریاد ما رس
منم چون خس به بحر بی کرانتکه روی بحر ممکن نیست از خس