شمارهٔ ۷۳۶
فراقت بر دلم بار آورد بارگل بختم همه خار آورد خار
چو زلف سرکشش شوریده حالمچرا پیوند ما را بشکند یار
مرا بر دل بسی بُد بار ایاممنه بر دل مرا هجران به سر بار
بگو کز گلشن وصلت نگارانصیب من چرا باشد همه خار
مکن زین بیش بر من جور و خواریبرو شرمی بدار آخر ز دادار
وفا و مردمی در پای بردینگه دار عهد ما باری به یاد آر
دلم بردی و بشکستی چو زلفتچو دل بردی ز ما نیکش نگه دار
ز دست روز هجرانت دلم رامدارش همچو زلف خود نگونسار
به بازار غم عشقت گذشتمشدم از جان و دل او را خریدار
جهان را رونقی چندان نباشداز این بهتر بدارش ای جهاندار