شمارهٔ ۶۷۸

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رشود۸ بیت

از حال من نگار مرا گر خبر شودچون زلف خاطرش همه در یکدگر شود

از آه دل بجز لب خشکم چه حاصلستاز خون دیده دامن من گرچه تر شود

هرگز گمان مبر که خیال رُخت دمیاز دیده دور گردد و از دل به در شود

بیچاره دل گناه ندارد ولی چه سوددانم یقین که در سر کار نظر شود

ای دیده تا به چند بریزی تو خون منکز دیده حال زار دلم زارتر شود

پیک نظر فرست مگر تا ببیندشورنه غذای روح ز خون جگر شود

دل گفت با دو دیده که مردم گواه منکان دیده را ببیند و حالش بتر شود

ای دل صبور باش به هجران و دم مزننومید هم مباش چه دانی مگر شود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر غمگین به احساس درد و عاشقانه شاعر اشاره دارد. شاعر از حال و روز خود می‌گوید و از رنجی که برای عشقش می‌کشد. او می‌گوید اگر محبوبش از حال او خبر داشته باشد، ممکن است به او توجه کند. دل شاعر به خاطر غم و جدایی بی‌گناه است، اما به شدت رنج می‌کشد. شاعر از دیده‌اش می‌خواهد که دیگر اشک نریزد، چرا که این اشک‌ها تنها حال زار او را بدتر می‌کند. در نهایت، شاعر به دل خود توصیه می‌کند که صبور باشد و از ناامیدی پرهیز کند، چون شاید روزی به وصال معشوق دست یابد.