شمارهٔ ۶۵۵
فروغ حسن تو تا در کمال خواهد بودزبان فکر من از مدح لال خواهد بود
حرام باد بر آن کس همیشه خواب و قرارکه گفت خون دل ما حلال خواهد بود
به جان رسید دل ما ز هجر تو تا کیتو را ز صحبت ما این ملال خواهد بود
به حسن تکیه مکن بیش از این که هم روزیکمال حسن تو را هم زوال خواهد بود
اگر چو عود نوازی به وصلم از هجرانیقین که عاقبتم گوشمال خواهد بود
اگر جهان همه حوری شوند پیوستهدو دیدهام نگران جمال خواهد بود