شمارهٔ ۶۳۰
کس به امید وفا ترک دل و دین نکندجز تو سنبل به گل روی تو پرچین نکند
هیچ شب نیست که از خون جگر روی مرادل غم دیدهام از دست تو رنگین نکند
از جفایی که از او بر من دلخسته رسیدهمه کس رحم کند آن دل سنگین نکند
نگذرد یک نفسی کان بت مه رو به جفاابروان بر من دلخسته پر از چین نکند
من دعاگوی تواَم از دل و جان تا باشمدر دعای تو شب و روز که آمین نکند
مانی ار صورت روی تو ببیند در خواببه جهان دعوی صورتگری چین نکند
هیچ شب نیست که در دیدهٔ ما خیل خیالننشیند به جمال تو صد آیین نکند