شمارهٔ ۵۷۰

قافیه: ردمنباشد۹ بیت

به دردت داروی دردم نباشدز دردت جز رخی زردم نباشد

ز روی لطف خود دریاب ما راکه گر جویی دگر گردم نباشد

به میدان وفا و عشقبازیکسی دیگر هماوردم نباشد

فراق روی تو ای نور دیدهبه جان تو که درخَوردم نباشد

مرا بگرفت دم در درد هجرانتحمّل بیش از این دردم نباشد

به غیر از وصل روح افزایت ای جانتو دانی داروی دردم نباشد

بده کام دلم یک دم ز وصلتکه تا درد سرت هر دم نباشد

جگر گر هست ما را در غم عشقبگو تا چون دم سردم نباشد

مسلمانان مرا جز سینهٔ ریشاز آن ماه جهان گردم نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عمیق‌ترین احساسات عشق و درد فراق است. شاعر ابتدا بیان می‌کند که هیچ دارویی برای دردش وجود ندارد و تنها نشانه دردش، رنگ زرد چهره‌اش است. از محبوب خود درخواست می‌کند که او را دریابد، زیرا در غیر این صورت، هیچ دیگری نخواهد بود که به او کمک کند. شاعر به میدان عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ رقیب دیگری برای او نیست. درد جدایی محبوبش بسیار طاقت‌فرساست و تحمل بیشتر از آن برایش ممکن نیست. او تنها راه تسکینش را وصل محبوب می‌داند و از او می‌خواهد که حداقل یک لحظه از وصالش را به او بدهد تا دردش کاهش یابد. در نهایت، شاعر تاکید می‌کند که جز عشق به محبوبش، چیز دیگری برایش ارزش ندارد.