شمارهٔ ۵۵۳

قافیه: اکیباشد۷ بیت

درد ما را ز وصال تو دوا کی باشدکام جانم ز دهان تو روا کی باشد

به وفا وعده همی کرد که یارت باشمدر دل ماهرخان مهر و وفا کی باشد

گفته بودی غم کارت بخورم صبری کنصبرم از روی نگارین تو تا کی باشد

آنکه جان را به غمت باخت و نشد شاد به وصلبه غم و اندُهت ای دوست سزا کی باشد

بیش از این جور و جفا بر من مسکین مپسندکه مرا طاقت این جور و جفا کی باشد

از جهانم شده یکتا به غمت خرسندمکه به یک دل صنما قبله دو تا کی باشد

چون تو سلطان جهانی نظری دار به ماگرچه اندیشه سلطان و گدا کی باشد