شمارهٔ ۵۴۵
چو دو زلف تو دلم چند پریشان باشددیده بخت من از هجر تو گریان باشد
یک دم از دولت وصل تو نگردد دل شاددایمالدهر دلم در غم هجران باشد
جگر ریش من خسته نگویی تا چنددایماً زآتش هجران تو بریان باشد
سر سرگشتهٔ من در غم هجرت تا کیبی وصال تو چنین بی سر و سامان باشد
از غم هجر تو دردیست مرا بر دل تنگکه همش یک شبکی وصل تو درمان باشد
گفت چون من دگرت هست حبیبی گفتممهر هر کس به دل و مهر تو در جان باشد