شمارهٔ ۵۳۸
تا مرا طاقت هجران و توانم باشدنکنم ترک غمت تا دل و جانم باشد
تا شدی دور مرا از نظر ای نور دو چشمدایماً خون دل از دیده روانم باشد
طوبی و نارون از پای درآیند ز رشکدر لب جوی که آن سرو روانم باشد
گفته بودی که شبی داد ز وصلت بدهمگر دهی نیز کجا طالع آنم باشد
هر نوازش که کنی بنده دلسوخته رابجز از دولت وصلت نه چنانم باشد
مار شیدای فراقت به دلم نیشی زدغیر تریاک وصال تو زیانم باشد
گر شبی بنده نوازی ز سر لطف یقینچه سعادت به از این در دو جهانم باشد
با همه جور که از دست تو مییابد دلذکر اوصاف رخت ورد زبانم باشد
تا مراد من دلخسته ز وصلت ندهیهمه شب بر سر کوی تو فغانم باشد