شمارهٔ ۵۳۱

قافیه: رباشد۸ بیت

بر سر مات اگر گذر باشداز من بی دلت خبر باشد

ایمن از داد دادخواه مشوناله‌ام را مگر اثر باشد

گرچه بی عقل و دانش و خردمدرس عشق تواَم ز بر باشد

به سر کویت ار فرود آیددل در آنجا کیش سفر باشد

از غم روزگار هجرانتدیده پر اشک و رخ چو زر باشد

گر درآیی ز در مرا چون سروبه نثار تواَم گهر باشد

گوهری از دو دیدهٔ مهجورکه تو را زان گهر کمر باشد

به امیدی که در جهان او رامیل این خسته دل مگر باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق عشق و دلتنگی شاعر اشاره دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که اگر روزی به او توجه کند، از حال او باخبر باشد. او هشدار می‌دهد که نباید به دادخواهی دیگران اعتماد کرد و ناله‌های او بی‌اثر نخواهد بود. عشق او به معشوق باعث شده که از نظر عقل و دانش نادان به نظر برسد. شاعر به توصیف عشق و دلتنگی‌اش پرداخته و از غم فراق معشوق سخن می‌گوید. او امیدوار است که معشوق روزی به سراغش بیاید و دلش را شاد کند، و در نهایت لبخند به چهره‌اش برگردد.