شمارهٔ ۳۹۹
از کجا آمد این مبارکبادکه جهانی فدای جانش باد
بوی زلف نگارم آوردهستکرد از این بوی خوش جهانی شاد
جان ما تازه گشت از این نکهتکرد جان و دلم ز غم آزاد
جان شیرین کنیم از غم اوای عزیزان و هرچه باداباد
یار مهروی را وفا نبودیارب این رسم در جهان که نهاد
در زبانش جفا و دل بی مهرحاصلش چیست عشق بی بنیاد
بندهٔ قامتش ز جان گشتمتا بدیدم قدی چو سرو آزاد